من اگر حوا بودم

در چيدن سيب از درخت

لحظه اي ترديد روا نمي داشتم

فرصت ديدنت كه دست مي دهد

با خودم مي گويم:

بهتر است بروم و پشيمان شوم

تا نروم و افسوس بخورم

عقل توصيه مي كند

از تو بگريزم!

ولي آنكه خطر نمي كند هيچ چيز ندارد... هيچ چيز!

شايد صرايت حماقت همگاني است

كه مي پندارم

بدترين كار بد، كار بديست

كه مي خواهيم انجام دهيم ولي نمي دهيم...

به عشق كه ميرسيم

انتخاب جز ميان افراط و تفريط نمي تواند باشد...

آري

آنچه در كتاب تن نوشته مي شود

نمي توان ترجمه كرد

وقتي در تو مستحيل مي شوم

وقتي دچار كوفتگي توجه ام

انديشه ام تب مي كند

خود را با خويشتن تنها مي يابم

با خودم مي گويم:

مگر در ميدان جنگ هم كسي خودكشي مي كند؟

آنجا مرگ كم نيست!

۱۱/۸/۸۸

تا كجا مي توان

به تو اعتماد كرد؟!

با چشمان مردانت كه مي نگري

مرا تا انجا قضاوت مي كني

كه به كارت بيايم

در فرهنگ تو

حيا كلمه اي ست بي معني

اگر به زور هم تصاحبم كني

يك دم بعد چه چيزي را صاحبي؟

هيچ!

به تمامي از تو مي گريزم...

۸۸/۵/۲

زبانم

عادت سخن گفتن را از دست داده

پس برايت مي نويسم...

مگر

از تو چه مي خواهم؟

كمي بيشتر از همگان

كمي كمتر از هيچ!

اين روزها

زمين لرزه هاي تنم

و طوفان هاي روحم را

پنهان مي كنم

آراسته ام

به تاج انتظاري پرهمهمه

و بس فريبنده

با قلبي همچون يونس

آماده ي خروج از ماهي تن

آنچه

بيش از همه كم دارم

زمان است و شكيبايي..

۸۸/۴/۱۹

مني كه احساسم را

از روي زندگي

اندازه نمي گيرم

تنها

در اين معركه

به سوي كه

و به سوي چه

مي بايست رو كنم؟

با دو حس

كينه و كشش

به يك اندازه سوزان

مگر

مي توانم پنهانش كنم

و نيمه كاره

دوستت بدارم!

۸۸/۴/۱۵

گفتي

كه ميشناسيم

اما

جز لذت خودت

از زن بودنم

چه مي داني؟

حرف كه ميزنم

سراپا چشمي

چشم هايت را ببند

تا مرا بشنوي

فراموش كن

خود را

مرد بودنت را

تا مرا بشناسي

۸۸/۴/۱۳

آنچه

ديرتر از هر چيزي

زدوده مي شود

رنج هايست

گران بهاتر از شادي

گاه

اشتباه و جنايت

يكي ست

كاش

چيزي از دهان تو

و قلب من بگذرد

۸۸/۴/۹

قطره، قطره است!

چه از آسمان ببارد،

چه از چشم من..

چه فرقی دارد!

گاهی دل آسمان می گيرد،

گاهی دل من..

۸۸/۳/۵

به من که فکر می کنی

حواسَت بیشتر کجاست؟!

جنسيتم را كه شناختم

فهميدم

كمتر از آنچه تلاش می كنم

روحم را گسترش دهم

از من متوقع ای..

جسميت وجودم

برايت جذاب تر است!

قصدم گلايه نيست

فقط

يك خواهش!

تجزيه ی جسم را كه تمام کردی

كمی روحم را تحليل كن..

۸۸/۳/۱۰

كمی آن طرف تر از بلوغ

فهميدم

برای زن بودن،

يك قلب كافی نيست!

كمی آنسوتر از اين كشف زنانه

فهميدم

برای مرد بودن،

يك قلب هم زياد است!

۸۸/۳/۷

آنقدر

از واژه ها استفاده كردی كه

واژه ها هم معنايشان را از دست دادند

و از آن پس

برای تويی که

واژه ها برايت معنايی نداشتند

چه ساده بود

گفتن ببخشيد

بی كمترين احساس تاسفی

چه ساده بود

گفتن دوستت دارم

بی كمترين احساس عشقی

چه ساده بود

گفتن واژه های بی معنی...

۸۸/۳/۲

۸۸/۲/۳۰